DE WRLD

Op syn grize hier hie er in petsje
fol mei tearen wie syn hd
de lde man mei it stokje
en syn eigen fertroude ld

En sa hie er syn twifels
oer dizze faaks nbegryplike wrld
koe him dan sa machteleas fiele
want hy wie ommers al sa ld

Alle nrjocht koe er mar min ferkropje
yn syn lange libben wie der nea frede brocht
och sa graach woe er it noch belibje
dr hat er sa faak oan tocht

ik seach de triennen yn syn eagen
ik soe sa graach wolle as it koe
mar de wurden kamen net t myn mle
ik koe net sizze hoe graach ik it woe

Letter rn er wer oer it paadsje
hiel stadich, want it wie him gau tefolle
in grutte wolk reek kaam t syn piip
en hy skodde mei syn holle.

Geartsje S. Maart 1997