VAN MESTHENNEN NAAR LEGHENNEN 2004.

Eind vorig jaar besloten Eke en Jenny de Vries om van de mesthennen over te stappen naar leghennen.
Na gedegen voorlichting en informatie werd de stap genomen.
Eke wilde graag op de boerderij aan de Hoarnestreek blijven , dus gingen ze er met zijn tweeŽn tegenaan.
Er moest heel wat werk verzet worden, oude stallen leeg gesloopt en dan de stal ombouwen tot deze geschikt was voor de nieuwe hennen.
Dat heeft heel wat voeten in de aarde gehad.
Eke zucht nog, zakken en kisten vol schroeven zijn door zijn handen gegaan.
Het meeste hebben ze zelf gedaan, afgezien van het echte specialistenwerk.
Ze hebben bewust gekozen voor het scharrelsysteem, het beste voor gehad met de hennen.
Dit in tegenstelling tot het oude kooisysteem, de legbatterijen.
De hokken moeten aan allerlei eisen voldoen.
Er is een instantie, het KAT, een controleorganisatie, die allerlei regels opstelt waaraan je je moet houden.
Regels o.a. voor het aantal hennen per vierkante meter, de legruimtes, het aantal nippels voor watervoorziening, zitstokken en mestbanden, noem maar op.
Regelmatig worden er controles uitgeoefend.
Zo wordt er verplicht minimaal 1x per week de mestbanden opgeruimd.
In de stal is alles geautomatiseerd.
Er bevinden zich 5 leefstellingen, waarop de hennen zich bevinden, waar o.a. de voedergoten, mestbanden, water voorziening en zitstokken zitten.
En heel belangrijk, de legruimtes, de ruimte waar de hennen de eieren leggen die vervolgens op een plastic band terechtkomen met gaten, om zo snel mogelijk hun warmte kwijt te raken.
Naast deze leefstelling ruimte op de grond om zich overdag te bewegen.
's Nachts bevindt zich alles op de zitstokken.
In het begin moesten ze een gedeelte van de hennen, die niet op de zitstokken wilden gaan zitten, erop zetten, totdat ze uit eigen beweging er op gingen zitten.
Dit gebeurde van de zomer toen het zolang licht bleef.
Soms was dat om een uur of elf, maar de volgende dag om 4 uur moest je er weer zijn.
Er wordt gestart met hennen van 17 weken en na een periode van 3 weken, dus met 21 weken beginnen ze te leggen.
In het begin is er dan nog een periode dat een groot gedeelte van de hennen de eieren niet in de legruimtes legt en moeten deze geraapt worden.
Nu is dat nog wel het geval, maar niet zoveel meer, dagelijks een 3 tot 4 emmers.
Alleen het probleem is dat ze ze onder de stellingen leggen en dat is lastig rapen.
De rest van de eieren wordt via de banden naar een sorteerband gevoerd, waar dus alle dagen zo'n ruim 22.000 eieren gesorteerd moeten worden.
Dit sorteren doen Eke en Jenny samen.
Jenny zit aan de band en haalt alle onregelmatig gevormde eieren eruit.
Alle veertjes en vuiligheid worden verwijderd en te grote eieren moeten eruit omdat ze niet door de ruimtes kunnen waardoor ze op de eiertray's terechtkomen.
Dan zouden ze kapot gaan en dat levert een heleboel werk op.
Alle dagen zijn ze hier zeker een uur of drie mee bezig.
Eke zorgt ervoor dat de tray's op een band komen, waarna hij ze opstapelt op een pallet, 10.800 eieren per pallet, dus ruim 2 pallets per dag.
1x in de week worden ze opgehaald.
Voor de grap vraag ik of ze hun hennen ook een naam geven.
Ze beginnen allebei te lachen en dan blijkt er een hen te zijn die anders is als de anderen, ze heeft een ander geluid en volgt Eke bij het rapen.
Hij heeft haar TOETOE gedoopt.
Als je veel werkt met hennen , dan ga je er ook op lijken.
Ja, roept Jenny en wijst op haar haar, het kuifje is er al.
Het was voor Hessel en mij een bijzonder leerzame middag.
De meeste van ons staan nooit stil wat er allemaal vooraf gaat als je je eieren koopt in de supermarkt.
Eke en Jenny zijn ondanks het vele werk heel enthousiast over het werk.
Ze gaan ervan uit dat als je goed zorgt voor je hennen, hun welzijn op het oog hebt, je de vruchten hiervan plukt.
Bovendien werkt Jenny nog als invalkracht in de PZ te Franeker.
Petje af voor deze twee dappere mensen, die op deze manier samen werken.
Na ongeveer een jaar gaan de hennen als soepkippen de deur uit en beginnen ze opnieuw met nieuwe hennen.
Eke en Jenny, nog bedankt voor de ontvangst en de uitleg en we wensen jullie veel succes hiermee.
Ik hoop dat men bij het nuttigen van een eitje eens stilstaat bij al dat werk dat hieraan voorafgaat.

Gina en Hessel