Tebek yn ’e tiid april 2017.

Maandag 16 april 1945, de Canadezen in onze dorpen.

Vanaf februari 2001 heb ik reeds de intocht van de Canadezen in onze dorpen beschreven. Google maar eens: Tebek yn ‘e tiid deel 1 februari 2001. Toch heb ik nu nog een paar foto ’s die toen niet in mijn bezit waren. Twee afbeeldingen komen uit het archief van de inmiddels overleden schoolmeester Cees Roos van Terschelling. Als jong onderwijzer stond hij hier aan de Hervormde School achter de kerk. Waarschijnlijk eerst als “kwekeling”, dus net van de kweekschool.(nu PABO) Hij was o.a. in de kost bij de familie Bonne en Bet Bloksma aan de Alde Buorren die daar een winkel in o. a. huishoudelijke artikelen hadden. Na 1955 tot op heden is het huisnummer 24.
De achtertuin lag dus tot aan de vaart bij de Nije Buorren. Daar zijn de foto’s ook gemaakt. De eerste afbeelding laat de tegenwoordige toestand zien. Het is de woning die de familie Bloksma in de vijftigerjaren achter hun winkel liet bouwen en waar Sjirk en Janny van der Wal met hun kinderen later woonden. Nu dus naast pand 28. Op foto twee zien we de situatie in 1945 met het gezin Bloksma in de achtertuin. Maar het gaat dus vooral om plaatje drie. Hier zien we in 1945 vrij zeker een aantal Canadezen met hun wapens in de aanslag.
Meester Roos, die vlak na de oorlog met mijn nicht Renske Koudenburg trouwde, en onderwijzer werd in Wommels, kon na enige jaren schoolmeester worden op zijn geliefde geboorte eiland Terschelling, waar hij zijn verdere leven ook is gebleven. Met hun kinderen hebben we nog wel eens contact, vandaar deze foto’s. Over het hoe en wat van deze militairen kan ik u helaas niets vertellen want ik weet niet wie ik daarvoor nog kan raadplegen.
We gaan nog even terug naar maandag 16 april 1945. Onze bevrijders kwamen met lichte tanks en andere voertuigen vanaf richting Oosterbierum over de Heerenstreek. (Tsjerk Hiddesstrjitte) Vervolgens over de Terp en dan richting Pietersbierum. Ik zat toen net 14 dagen op de lagere school achter de kerk. Toen de bevrijders naderden kwamen de schooldeuren open en mochten we allemaal naar de “Hoeke”. We keken onze ogen uit, vooral de manier waarop de rupsvoertuigen de bocht omgingen. Het hele dorp was uitgelopen. Waar nu de Walburgastrjitte begint richting Pietersbierum raakte die ene tank in de bocht even uit koers. Waarschijnlijk keek de chauffeur wat te veel naar het vrouwelijk schoon tussen het publiek ,want de metalen rupsbanden beschadigden een paar stoepranden. Dit “monument” is nog steeds te zien. Vanaf Pietersbierum is het de negende stoeprand in de bocht aan de linkerkant. U ziet het op foto vier nr:12137.

Groetnis Harm Zaagsma.