De brul

De kranten skriuwe altyd,
Advertearje hat syn doel.
Ha jin faken hwat to missen,
Al is it mar in lde stoel.

Greate saken, sa kinne wy lze,
Brk s ark, dt is foar jierren.
En salve, t e stdsaptheek,
t Is samar hiel, by brn en blierren.

Der wie sels noch in greate winkel,
Dr hienen se wol san heap.
Men koe it net sa bryk bitinke,
Dr wie no wier gjin n to keap

In hiel lyts mantsje t e wlden,
Roun op in freed de strjittwe lns.
Seach de reklame foar de rten,
En tochte, hjir ha ik in kns.

De bitsjinde, by de toanbank,
Frege oan de lytse boer.
Minhear, hwat sil it wze,
Ik tink misskyn in einekoer?

N, sei t boerke, k sil t jo sizze,
k Sit hwat mei myn muffig hea.
Dy iene ko dy wol t net frette,
t Is foar my, oars neat dan skea.

Drom wol ik jo nou freegje,
Foar dy kou in griene brul.
Dan tinkt hy dat it gers is,
En ha wy hielendal gjin spul.

Ja, sei t smelle jonge feintsje,
Dy binne yn s filiael.
Earst rjuchts, dan om e hoeke,
Dan rinne jo net op e dwael.

It boerke gie wer t e winkel,
Tocht, hjir binne se hwat mns.
En sjuttele manhaftig,
De lange stjinnen strjitte lns.

Wylst hie t feintsje ek al skille,
Meitsje gau sa n griene brul.
As it earne mar op liket,
t Kin wol fan plastyk spul.

De filiaeldoar dy gie iepen,
Jo kamen foar dy kouebrul.
Hjir hawwe wy fan alles,
Sjuch, hjir is t bistelde spul.

Ja, sei t boerke dy hwat prumke,
Fan it poatsjen ek al wurch.
En graech lytse klompkes foar myn hoanne,
As t reint, dan makket hy de hinnen smoarch.

Tsjommearum, hjerst 1979
J.H.W.