Bisten...

It hat s o sa troffen,
De slimme ramp op 't Ameln,
Acht foarse, sterke hynsders.
Rste ivich,- oan it Noardsstrn-.

Yne striid, tsjin it kkjend wetter,
Fjuchtsje, foar in minsk yn need.
Moasten hja it sels forlieze,
De s, is dan woest en wreed.

Al faker is s moaije eiln,
Troffen troch it oergeweld.
En nou, acht moaije swarte hynders,
Wy ha se allegearre teld.

Wy fiele sa, hoe't men dr rouwet,
Op syn tiid jowt elk biliez.
Net allinnich foar in minske,
Ek in bist, is in forlies.

Oan e wl, dr stiet in stnbyld,
Fan in moaije Fryske kou.
Op t Ameln, - dr past in hynder,
Net lang wachtsje, doch it gau-.

Tsjommearum, Simmer 1979 J.H.W.