Miljeu...

Mei niget ha wy harke,
Nei dat wyfke by de se.
Hja wol perfoarst werom neit lde,
It himelwetter foar de th.

Foaral ek by it waskjen,
Gjin djre middels met fosfaet.
Mar it skjinne himelwetter,
Ut in bak en t de saed.

Bang fan al dat goare plestyk,
It iten wer yn skjin papier.
Net al to folle apparaten,
Mei nijmoaderich gemier.

It ffal fan safolle grienten,
Datjinge hwat forrotsje kin.
Alles op'e tn biwarje,
It kompost, dt hat wer sin.

Ek it gas kin wol hwat sunich,
En as it moat, de waekflam ut.
Komme wer de klde jounen,
Dan de blinen foar it rut.

Net sa fleane mei de auto 's,
Mannichien moat nei de std.
Yn it doarp is 't ek to krijen,
Keapje mear op 't eigen md.

Sa wol hja it nou probearje,
En is dat nije wol sa beu.
In ropstim oan de Rono-harkers,
Foar in goed en skjin miljeu.

't Kin allegear wol hwat biheinder,
Griene sjippe is al sa goed
De hiper nije wasmesinen,
Spe wol sa 'n wetterfloed.

Ek wer mear de hannen brke,
Dat makket faek in soune lea.
Alle dagen lekker switte,
Dat docht de minske wier gjin kwea.

It wienen wer oprjuchte lden,
Foar it doarp en foar de std.
By de winter klde fuotten,
In waerme balstien mei yn 't bd.

Dit is goed om oan to hearren,
tIs noch mar in lyts bigjin.
Allegeare ris probearje,
Dan wurdt s wrld fansels wer skjin.

Tsjommearurn, hjerst 1979
J.H.W.