Rchhouwers

It sprekwurd seit,
De wrld is rch.
Dy't himsels net rdt,
Is wol slch.

Sjogge wy sa om s hinne,
De wide romme fjilden oer.
Hjir en dr de hege stikels,
Dan is dt in rge boer.

Tryn hat wer in oare jpe,
Dat liket al sa gek.
Skean en bryk, nder de raffels,
It hat wol fan in sek.

It winkeltsje fan Pibe en Akke,
Dr is 't ek san brol.
Men kin de kont net keare.
't Is rnom allike fol.

Klaas is fste skriuwer,
En wurket op 't kantoar.
Syn hnskrift net te lzen,
Mar wol in protte smoar.

Nim no Doaitzens Doetsje,
Dat seach ik lsten freed.
Fage mei in grutte feger,
De rchte nder t kleed.

Sije, fan Paulus Buske,
Docht it wol sa gek.
Rint net oer it tegelpaad,
Nee, de bonken oer it stek.

Dy jonge fan Sytse Styn,
Hy moat it ek mar witte.
Moat er hastich t 'e broek,
Kin dan tiden yn 'e reiden sitte.

Mei de tme en de finger,
Just, dat is grouwe Ate.
Net yn in bsdoek snute,
Moats my der net fan prate.

Hja meitsje s fan alles wiis,
Se romje op it giftich gas.
Droer ha 'k myn betinken,
Der is noch mear nder de jas.

De hiele wrld dat is in rchbult,
Dat sjocht men dei oan dei.
De grn, besiedde mei de liken,
Dr is de ein fan wei.

Tusken rommel en de rchte,
Al is der mar in plakje bleat.
Dt is sa ferwnderlik,
Dr bloeie blommen t it neat.

Sjogge wy mei bleate eagen,
Nei de lytse griene sprt.
Hy wurdt stadichoan wat grutter,
En aanst komt dr in blomke t.

De iene hat it oer de oare,
Dat sil ek wol sa bliuwe.
En hoe t it ea noch komme sil,
Dryn moat de minske leauwe.

Tsjummearum, J.H.W.