Protest

Alle dagen stean de blden,
Fol mei opskuor en petear.
It minskdom ropt yn alle talen,
Wy nimme it net mear.

De wrld is sa fersutere,
Bisten meie net mear poepe.
De aldergrutste trekkers,
By de minister op 'e stoepe.

Yn e moaie Twadde Keamer,
Mei ek neat ntbrekke.
Mei slimme wurden en petear,
Brekt men elkoar de nekke.

Wy moasten aloan fierder leare,
It soe s dan ek better gean.
Hjoed de dei hat mannich minske,
In titel foar de namme stean.

Op grutte, hege skoallen,
Is men aloan mar te set.
Honger yn 'e earme lannen,
Mar dat hoecht net.

It gewaachs kin altyd better,
Noch mear iten fan 't pnsmiet.
De tnkers hawwe ek fan alles,
Sparrebeantsjes snder tried.

It fleantch en de skippen,
Geane rnom hinne.
Mei de blommen en de fruchten,
Wer t de minsken ek mar binne.

Kompjters en masinen,
Oan e oarder fan e dei.
Wurkeleaze minsken,
Wat moatte wy der mei.

Hja moatte ek al ite,
Fan it hjoeddeiske brea.
It gelearde jongfolk,
Kriget sa in luie lea.

Mei de hope en it leauwen,
Tochten wy de wrld wurdt better.
Sjogge wy nei de T.V.
Dan giet alles op 'e kletter.

Der is in soad feroare,
Snt de twa t t Paradys.
It leit net oan de Skepping,
It minskdom, dt bliuwt eigenwiis,

Tsjummearum J.H.W.