Krysttiid

Miljarden dollars binne nedich,
Om de frede to biwarjen.
Alle lannen tige dwaende,
Om mear wapens op to garjen.

Miljoenen minsken gean yn kloften,
Rinne lange strjttten lns.
Mei har leuzen en gebaren,
Jow dat helske tch gjin kns.

Tzenen hertforskuorde memmen,
Roppe ek t man en macht.
Lit de wrld biwenber bliuwe,
Weitsje, oer s neigeslacht.

Hiel it minskdom is sa skruten,
It bange nijs fan doar nei doar.
Elkenien de bea yn 't herte,
Fredich libje neist elkoar.

Yn it lang en fier forline,
Kaem in fredestichter oan.
It lytse jonkje, yn hwat doeken,
En wy neamden him Gods soan.

De hiele himel wie forljochte,
Troch in wnder greate stjer.
In boadskip gie troch hiel de krite,
De fredestichter fynjimdr.

Dizze dagen binne tsjuster,
De minsken sjugge net sa blier.
Hwat sil s de takomst bringe,
Hwat jout s it nije jier?

Yn de mannich lste dagen,
Jowt it Krystfeest s dat oan.
Elkenien stiet by de Krystbeam,
En bitinke dan Gods soan.

Sil d 'r ea in boadskip komme,
Oan alle minsken op'e wrld.
Net maer bang yn 't eigen herte,
Stride foar it sels bthld.

De wapens del en altyd frede,
Krysttiid makket s wer stil.
Soe d 'r einliks tkomst wze,
Four eltsenien, fan goede wil?

Tsjommearum, Krysttiid 1981
J.H. W.