De swalker

Moarnsbetiid al drok en dwaende,
Stiet hy klear, yn fol ornaet.
Om syn handel te fokeapjen,
Op it kristelike paed.

Mei de bus nei alle doarpen,
Giet hy dan fan doar nei doar.
Yn e hn, it lytse krantsje,
Freget dr in jefte foar.

Altyd freonlik en sa moedich,
Ek al keapet men it net.
Winsket elk it alderbste,
Tikket efkes oan de pet.

Bisiele fan de alderneiste,
Mei de geast fan Hegerhn.
Swalket hy troch alle strjitten,
Kloppet dan ek oeral oan.

Men kin allang it warber mantsje,
Al wit men ek syn namme net.
Hy is ien fan t greate leger,
Dat de hiele wrld omfet.

Yn kaf s en dat soart tinten,
Giet hy mei it buske roun.
Mannichien taest yn e bse,
En rojael in offer jown.

Op de feestelike dagen,
Sjongt hy mei yn t machtich koar.
Yn t sikenhs foar alle minsken,
t Is in lust foar it gehoar.

Mei de krysttiid op e strjitte,
Meastal foar in winkelrt.
Kuiert hy dan mannich ren,
Eaget alle kanten t.

Yn t foarby gean, yn e drokte,
Stiet hy dr, de troue wacht.
In bliere laits en snder wapens,
Dat is wol syn greatste macht.

Wurch, fan it lange swalkjen,
Komt hy mei syn jeften ths.
Foldien en sa tefreden,
Draecht hy blier syn libbenskrs.

Ienris ths, de lde swalker,
Jowt him del op t iene ear.
De dei is wr forstrutsen,
En hy tanket dan syn Hear.
Mochten alle goede minsken,
Dy dr op e wrld noch binne.
Mei de selde geast en snder wapens,
Yn dat greate leger rinne.

J.H.W.