Foarbij mar net fergetten.

Foarbij mar net fergetten,,
Tinzen gean noch faak tebek.
Sjogge noch de lde hskes
It swarte hok mei t lde stek.

Jns foar betiid moast de fisker
Eagje oer it wiide Waad
Dr lei syn boat en stiene fken,
Yne rigele,elk sym paad.

Tgje mei de sulvren hearrings,
Binnen fol oert glysterich strn.
Tuskentiids noch tige dwaande.
Op in hoekje fruchtber ln

Alles is feroare,
De see is bleaun, de blauwe loft.
It duorret mar in hoartsje.
De tiid dy hldt gjin skoft.

It neiteam giet wer fierder.
Ek it tgjen dat is dien.
Hjir en dr driuwt noch in boatsje,
De lde fiskers binne gien.

Gedicht fan Jan Haijes Westra.
Tzummarum

foto: Wiep van der zee.