Foto: W.Leistra

FURDGUM YN DE WINTER FAN 1929

MIMERJE.

Der hingje treannen oan de beammen
Rimpeliche en brne blden
rgelje en sweefje yn wyn
Jouwe harren del op wite groun
knisperjend yn hin deastriid
De tken keal efterlittend

Troch in finster yn de keamer
sjoch ik t doarpstuorke neaken en bleat
tstekken boppe it mistreastiche hf
wert minsken lizze dy it s ferlitte moasten
t beammen falle klde drippen
Spatte tinoar op hurde steannen
dy t grf fdekke

Efter de nammen op de steannen
sklje skiednissen fan minsken
Op it hf kinne jo harren libbensboek
wer efkes iepenslaan
Kinne hja noch n pear haadstikjes
oerlze t de striid van eartiids

Beamstobben stean iensum
mei wite petsjes fan snie
as beweitsjers swijsum roun it hf

Ld roppend fleane kloften guozzen
yn formaasje nei it sden
My harren wite fearren stekke hja skerp f
tjin de kldblaue loft
Yn de toer mingt it ld fan it Angelusklokje
har mei de fgels ta in aubade oan de natr

Rynske strielen fan de leeche sinne
jout it terpelnskip in betsjoenende sfear
De hiele loft liket fol mei nthjit
Lykas swarte pinnestreken binne dyken
troch it lnskip lutsen en losse efkes letter
wer yn de fjirte op

In iensume reedrider skarrelt oer de meanderende
sleatsjes, tsjin de klde wyn yn op hs oan
Weimimerjend dream ik werom yn tiid
Hear in klepperjend ld
k Sjoch in prachtig moai spantsje gitswarte
fryske hynders dy in lde ryk optge
sjees troch de homeiepeallen
fan de histoaryske Kamstra-State lke
It sil de pachthear wol wze nim ik oan

De beammen oan wjerskanten fan de dyk
bge, twongen troch de wyn, nei it easten
By it bakkershs leit in skipke yn sleat
heech optaast mei hout en baalders
De kromme rch fan de ld skipper
bealgjet de brnje foar geeft ons heden

Yn de skoalle hear ik lden fan bern
nder lieding fan master binne se dwaande
mei lde fryske sankjes te learen as:
Ynske op baan, wolst it wol dwaan?
Bibberich en wifeljend klinke de bernestimkes
It Calvinisme hld it ynbandich

Btendoar wurde t de skoarstienpypkes
fan de braakhokken, stjonkende, smoariche
reakfleachen de loft yn blazen
It is rstich yn it doarp
It btenwurk is dien

Yn de skuorren fan de pleatsen
hearre jo ritmyske lden fan it rpeljen
Der wurd omraak hoasse en rochele
Ths giet it wurk gewoan troch
oant se net mear kinne
It linnen wurd djoer betelle

Ik sjoch wurkers op hs oangean
begeliede troch mljeiende opslpen bern
Op tafel by it jounsiten leit it grutte Boek
De hnnen gear, de holle del
Tankber foar it deistiche brea

Op lytse grientetntsjes efter de hskes
yn it skaad fan de braakhokken
stean de lste reade en griene koaltsjes
In pear kekkes jouwe wat molke
foar de lytse poppe
De hshlding hokt gear yn ien keamerke
Troch de bedsteedoarren hinne, hearre
de bern praten oer de deistiche soargen

Bten ljochtsje de stjerren op yn jounsskimer
en toverje mei it stlpantsje en de
grutte bear, in skilderstik op himelsouder
Op toer fan it doarpke stjit de hoanne
efkes yn in ljochkrns

Dan winket de nacht
De allesferskuorrende stiltme
wurd ferbrutsen troch it ld
fan in skriemende ko
Yn fjirte byljet in houn
In leeche tichte damp leit oer it fjild
De wrld lyket yn twa feantsjes fyke
Pleatsen sweefje efkes yn loft
It tuorke is los fan de groun
Keppels skiep wurde wei yn stodamp

Efternei sitten troch in gouden sinne
skrept de koperen moanne
har nei in oare wrld
Rounom liede tsjerkeklokjes
Fiif kear litte se harren hearre
Stean op it is dei lykje se te roppen
De nacht hat it wr ferlern

Op t stalt steane de bussen klear
De keatlingen rammelje
Kealtsjes gjalpje om iten
t de kowejaaren dript molke
Rpelbanken stean wer klear
om it gldde flaakssiid
fan de stle te skieden

nderwylst is it lnskip yn rst
Is it foar in skofke skyndea
Mar dit is in drochbyld
Libbenskrften wurde tydlik
bedimme om sike te heljen
oant de groun wr iepenbrekt
Dan daagjet de natr s op nij t
der wat fan te meitsjen
Wer in haadstik yn te foljen
Yn striid om it bestean.

Herman.